του Πέτρου Παπακωνσταντίνου Αν κάτι σφράγισε το 2019, ήταν το παλιρροϊκό κύμα των ογκωδέστατων και χρονικά παρατεταμένων λαϊκών κινημάτων διαμαρτυρίας σε σειρά χωρών, από τη Χιλή μέχρι το Λίβανο κι από τη Γαλλία μέχρι το Ιράκ, με κοινό παρονομαστή τη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων. Ακόμη και η
του Κωνσταντίνου Γρίβα Άποψη του υπογράφοντος, όπως αυτή έχει εκφραστεί σε άλλα κείμενα, είναι ότι η έλευση του κορωνοϊού κατέδειξε ένα ανατριχιαστικό κενό στις εξουσιαστικές δομές του Δυτικού Κόσμου. Τόσο στις εθνικές κυβερνήσεις, όσο και σε αυτές των υπερεθνικών – πολυεθνικών δομών, όπως είναι η Ε
