του Ηλία Γιαννακόπουλου «Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο˙ καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο˙ το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή» (Ν. Καζαντζάκης, «Ασκητική»). Κάθε προσπάθεια να ορίσουμε το περιεχόμενο της έννοιας «ζωή» προσκρούει στο αφετηριακό κριτήριο. Σε αυτό διαφωνούν Βιολόγοι, Ψυχολόγοι
του Γιώργου Χαραλαμπίδη Σε ένα κόσμο όπου η παραποίηση των εννοιών είναι ο κανόνας, ακόμη και η «ελευθερία του λόγου» είναι ένα παραποιημένο ευφυολόγημα. Ας το εξηγήσω αναλυτικά. Ο Λόγος είναι τρόπος αλληλεπίδρασης μεταξύ ανθρώπινων υποστάσεων. Επί παραδείγματι, αν διαβάσετε τα «Πολιτικά» του Αριστο
