Να θυμάσαι…
της Μαρίας Σκαμπαρδώνη
Κάθε άνθρωπος έχει τα προβλήματά του.
Έχουμε φτάσει σε σημείο να αισθανόμαστε ενοχές επειδή θεωρούμε διαρκώς πως γκρινιάζουμε για τα δικά μας θέματα, τη στιγμή που υπάρχουν τόσα δεινά στον κόσμο και τόσες συμφορές σε ανθρώπους. Ακόμα και το να χαιρόμαστε μας προκαλεί θλίψη επειδή κάποιος άλλος άνθρωπος σε κάποιο άλλο μέρος μπορεί να στερείται, να πεινάει, να υποφέρει.
Ο κάθε άνθρωπος επιθυμεί για τον εαυτό του το καλύτερο, όλοι θέλουμε για τον εαυτό μας να είμαστε καλά. Ναι, υπάρχουν δεινά, ασθένειες, φτώχεια, ελλείψεις. Και ο κάθε άνθρωπος οφείλει να δίνει το χέρι στο συνάνθρωπο τη στιγμή της ανάγκης. Όμως είναι άλλο αυτό, και άλλο το να αισθάνεσαι ενοχή επειδή θέλεις να περνάς καλά ή επειδή μπορεί να έχεις τα δικά σου θέματα, τα οποία μπορεί να μην είναι κολοσσιαία, όμως για εσένα μπορεί να έχουν και αυτά τη σημασία τους εκείνη τη στιγμή που τα βιώνεις. Όποιος στεναχωριέται για κάτι που του συμβαίνει δε σημαίνει πως είναι αναίσθητος, ούτε πως δεν αναγνωρίζει ότι στη ζωή ασφαλώς και θα υπάρχουν προβλήματα -όπως και υπάρχουν- σημαντικότερα από τα δικά του. Απλώς και εκείνος θέλει να είναι καλά και διατηρεί το δικαίωμα να τον προβληματίζει ένα δικό του θέμα, όπως και να προσπαθεί να ξεπεράσει με όποιο τρόπο του δίνεται, κάτι που τον απασχολεί.
Για παράδειγμα, αν χαλάσει το αυτοκίνητό σου και δε μπορείς να πας στη δουλειά σου, αυτό αν και δεν είναι το μεγαλύτερο κακό που βιώνει εκείνη τη στιγμή ένας άνθρωπος σε ολόκληρο τον κόσμο, παραμένει για εσένα ένα πρόβλημα και έχεις κάθε δικαίωμα να αγωνιστείς ώστε να το ξεπεράσεις. Ο κάθε άνθρωπος έχει και τα δικά του προβλήματα, τις δικές του αγωνίες, τις δικές του θλίψεις και αυτό είναι κάτι για το οποίο δεν πρέπει να αισθάνεται ενοχές.
Ούτε το να χαίρεσαι είναι κάτι κακό, ούτε το να θέλεις να δώσεις λύση σε δικά σου προβλήματα. Και να θέλεις να αισθανθείς λύπη επειδή μπορεί να βίωσες έναν αποτυχημένο έρωτα, επειδή μπορεί να σε στεναχώρησαν κάποιοι φίλοι, επειδή είχες μία επαγγελματική ατυχία, και αυτό είναι και δικαίωμα του καθενός στην τελική. Μπορείς και χαρούμενος να είσαι, και να θέλεις να έχεις τα δικά σου προβλήματα και στην αναποδιά του άλλου να είσαι τελικά και ο πρώτος που θα τρέξει για να συνδράμει. Και όποιος λέει «μη στεναχωριέσαι επειδή αυτό είναι αχαριστία μπροστά σε αυτό που αντιμετωπίζουν κάποιοι άλλοι άνθρωποι» ή «πώς είναι δυνατόν να χαίρεσαι με τόση δυστυχία», απλώς προσπαθεί να δημιουργήσει άσχημα συναισθήματα στον άλλον.
https://www.hereticalideas.gr/2018/07/na-thymasai.html
Αφήστε ένα σχόλιο