Υπηρέτες πολλών αφεντάδων

του Πέτρου Αργυρίου Ο Ερντογάν θέλει τους 8 «πραξικοπηματίες» που κατέφυγαν στην Ελλάδα πίσω. Κανένα πρόβλημα: Η κυβέρνηση κάνει αίτημα για αναστολή της χορήγησης ασύλου για τον πρώτο από τους 8. Κι ας έχει η δικαιοσύνη αποφασίσει για την χορήγηση ασύλου, δημιουργώντας δεδικασμένο και για τους υπόλο

του Μίκη Θεοδωράκη Το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών στα 1992 αποφάσισε για μια εθνική κοινή γραμμή πλεύσης σε μια ονομασία στην οποία δεν θα περιέχεται η λέξη «Μακεδονία». Τυχόν υποχώρηση από αυτή τη γραμμή θα έχει ολέθρια αποτελέσματα για το μέλλον της χώρας μας, δεδομένου ότι μετά την οκταετή κα

του Δημήτρη Μηλάκα Πριν επιχειρήσει κάποιος να συλλέξει και να αναλύσει πληροφορίες για την τρέχουσα εσωτερική εκρηκτική κατάσταση στο Ιράν θα πρέπει να ρίξει μια ματιά σε έναν ιδιαίτερο χάρτη: Στον χάρτη που αποτυπώνει την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή με την πρώτη ματιά αντιλαμβάνε

του Δημήτρη Καρούσου 2 μόνο προτάσεις διέρρευσαν από την συνέντευξη της Μπέτυ που θα κυκλοφορήσει αύριο και προκάλεσαν σάλο δικαιολογημένα, γιατί είναι προϊόν βαθιάς φιλοσοφικής σκέψης με χιλιάδες νοήματα και αλήθειες…. Τι θα πει ποια Μπέτυ? Φυσικά δεν αναφέρομαι στην Μπέτυ Μπλου την ηρωίδα της ομών

του Απόστολου Αποστολόπουλου Οι νοσταλγοί του παρελθόντος θυμούνται ότι η Αριστερά ήταν κάτι σαν διανομέας ελπίδων. Έταζε όνειρα και μεγαλούργησε. Μετά ηττήθηκε και κόπηκαν τα φτερά της φαντασίας, της ελπίδας, της ουτοπίας. Δεν ηττήθηκε η Αριστερά, στο πρόσωπο της ΕΣΣΔ, επειδή αποδείχθηκε πιο αδύναμ

του «Πιτσιρίκου» Το Σκοπιανό, που ήρθε πάλι στην επικαιρότητα με πρωτοβουλία των «συμμάχων» μας, αποδεικνύεται πολύ χρήσιμο για τα πολιτικά κόμματα, αφού, αν είχε λυθεί πριν από 25 χρόνια, όπως έπρεπε και μπορούσε να είχε γίνει, σήμερα δεν θα είχαν την δυνατότητα όλοι αυτοί οι πολιτικοί που χρεοκόπη

του Ανδρέα Ζαφείρη Σε τρεις περιπτώσεις μέχρι τώρα (Λιβύη, Ουκρανία, Συρία) τμήματα της Αριστεράς, στη χώρα μας και παγκόσμια, σύρθηκαν στη ουρά των ευρωατλαντικών στρατηγικών. Θα περίμενε κανείς, μετά το τρις εξαμαρτείν, να έχουν βγει τα σχετικά συμπεράσματα. (Η αυτοκριτική ας μένει). Δυστυχώς όμως

του Κώστα Ράπτη Η προσπάθειά μας να κατανοήσουμε τις κύμα διαδηλώσεων που ξέσπασε στο Ιράν στις 28 Δεκεμβρίου δυσκολεύει από την έλλειψη επαρκούς πληροφόρησης αλλά και την σπουδή των διεθνών ανταγωνιστών του ιρανικού καθεστώτος να επενδύσουν τα γεγονότα με την δική τους ρητορική. Δυσκολεύει όμως και

του Πέτρου Μηλιαράκη* Οι ημέρες των Χριστουγέννων είναι πρόσφορες για αναστοχασμό, αυτοκριτική και κριτική. Προκειμένου δε «περί των κοινών», καλόν είναι να υπάρχουν αποστάσεις από αντιδικίες κομματικές και πολιτικές, καθόσον οι συναφείς εντάσεις δεν συμβιβάζονται με το κλίμα των ημερών. Σύμφωνα με