Η κατάρρευση της Ρώμης δείχνει πώς το γκρέμισμα της Παγκοσμιοποίησης οδηγεί σε ανάπτυξη για όλους

Η κατάρρευση της Ρώμης δείχνει πώς το γκρέμισμα της Παγκοσμιοποίησης οδηγεί σε ανάπτυξη για όλους

του Κωνσταντίνου Βέργου*

Ενώ τα συστημικά, συνήθως εξαγορασμένα από πολυεθνικές, Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας τόσο στην Ευρωζώνη όσο και αλλού σπέρνουν τον πανικό για «εισβολή ακροδεξιών» στην Αγγλία, για τον «κομμουνιστή» Κόρμπιν, και τον «παρανοϊκό» Τράμπ, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Κάθε άλλο παρά υποφέρουν οι χώρες που γκρεμίζουν την Παγκοσμιοποίηση. Οι επιχειρήσεις και οι λαοί των χωρών που πρωτοστατούν στο γκρέμισμα της Παγκοσμιοποίησης, από τις ΗΠΑ και Αγγλία, ως την Τσεχία και την Ουγγαρία κυριολεκτικά γλεντάνε το γκρέμισμα της «παλιάς Ρώμης», της δικτατορίας των πολυεθνικών που βαφτίστηκε παγκοσμιοποίηση και στηρίζουν τους ηγέτες τους με συντριπτικά ποσοστά.

Που είχε φτάσει η Παγκοσμιοποίηση

Με όχημα τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και στη συνέχεια τις προνομιακές συμφωνίες NAFTA και επερχόμενες CETA, TTIP, TPP μια χούφτα πολυεθνικές προσπάθησαν να κάνουν το «colpo grosso» και να υφαρπάξουν τον πλούτο όλων των εθνών. Οι εταιρίες αυτές που σταδιακά εξαγόρασαν πολιτικούς (πχ. δύο εκατομμύρια ήταν ο μισθός πχ του Τόνι Μπλερ, που όπως ο Μπαρόζο… «εργάζονταν» μετά το πέρας της θητείας τους για πολυεθνικές) έφτασαν να εκβιάζουν κυβερνήσεις και αγορές και να εγκαθιδρύσουν, μέσα από τους Οργανισμούς τους συγκαλυμμένη παγκόσμια δικτατορία. Το κόλπο στηρίζονταν στην χρηματοδότηση μέσω think tanks, επιτροπές σε Κομισιόν-ΕΕ και ΗΠΑ, εξαγορασμένα ΜΜΕ, και την προνομιακή τους πρόσβαση σε υπερεθνικούς οργανισμούς -όπως Παγκόσμια τράπεζα. Υπέβαλλαν τις στρατηγικές που είχαν ήδη προσυμφωνήσει οι ίδιες στους πολιτικούς μέσω παγκοσμίων Φόρουμ όπως του Νταβός Φόρουμ.

Καθώς το παγκόσμιο εμπόριο εκτοξεύτηκε από 25% του παγκόσμιου ΑΕΠ σε 65% σε 40 χρόνια, η πίττα του Παγκόσμιου ΑΕΠ των πολυεθνικών αυτών εκτοξεύτηκε από 4% του παγκόσμιου ΑΕΠ σε 20%! Ήδη οι 60 μεγαλύτερες από τις εταιρίες αυτές έχουν περισσότερο τζίρο από εκείνο των κυβερνήσεων των ΗΠΑ, ΕΕ και Ιαπωνίας μαζί, όπως φαίνεται και στον πίνακα που ακολουθεί (με κόκκινα οι εταιρίες, με μαύρα γράμματα οι εθνικές κυβερνήσεις/κράτη)!

Μέσα στο διάστημα αυτό όχι όμως μόνο οδήγησαν με αθέμιτες πρακτικές στο κλείσιμο ανταγωνιστών, μείωση μισθών αλλά και σε απόλυση των ίδιων των στελεχών τους. Για παράδειγμα, πάνω από 4 εκατομμύρια θέσεις εργασίας χάθηκαν από πολυεθνικές εταιρίες στις ίδιες τις ΗΠΑ την τελευταία δεκαετία!

Πώς γκρεμίστηκε το πανίσχυρο οικοδόμημα των πολυεθνικών

Το γκρέμισμα της αυτοκρατορίας των ΜΜΕ, λόγω ανάπτυξης μη ελεγχόμενων καναλιών ειδήσεων (διαδικτυακά εναλλακτικά σάιτ, facebook, twitter) οδήγησε στην δημιουργία μιας «κρίσιμης μάζας» ψηφοφόρων, που ανέδειξαν τον αντισυστημικό χώρο. Οι διαδικτυακές συνδέσεις έφτασαν από 1 δις, το 2005, σε 3,5 δις, το 2017, καλύπτοντας από 14% που κάλυπταν πριν 12 χρόνια, το 46% του παγκόσμιου πληθυσμού και από 25% που ήταν, το 85% των κατοίκων των ανεπτυγμένων χωρών!

Η εναλλακτική πληροφόρηση, επέτρεψε την αμφισβήτηση του «σανού», του συστηματικού ψέμματος που διοχέτευαν τα συστημικά ΜΜΕ. Έτσι, έσπασε το «ΜΑΤΡΙΞ» των ΜΜΕ και ξεπήδησαν στον αντισυστημικό χώρο κινήματα όπως το Occupy wall street (ΗΠΑ) και Momentum (Αγγλία) και ανέδειξαν μορφές όπως τους Ντόναλτ Τραμπ, Μπέρνι Σάντερς, Τερέζα Μέι και Τζέρεμι Κόρμπιν που βάζουν το εθνικό συμφέρον μπροστά από τα συμφέροντα των πολυεθνικών.

Από την άλλη, σε περιφερειακές χώρες με λαούς με ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΗ όπως Ουγγαρία, Μολδαβία και Τσεχία, και ως αποτέλεσμα των ΞΕΤΣΙΠΩΤΩΝ ΕΚΒΙΑΣΜΩΝ που αυτές οι χώρες είχαν, βλέπουμε την ανάδειξη του ηθικού αναστήματος εθνικών ηγετών πού αντιτίθενται στον φασισμό των Ευρω-Τραπεζών και των υπόλοιπων πολυεθνικών και μαριονετών που διαθέτουν στις Βρυξέλλες.

Γιατί το γκρέμισμα παγκοσμιοποίησης οδηγεί σε άνοδο βιοτικού επιπέδου

Κατά τα τελευταία 40 χρόνια, που αναπτύχθηκε η παγκοσμιοποίηση, οι εθνικές εταιρίες συρρικνώθηκαν και χρεοκόπησαν και οι μισθοί των εργαζομένων συρρικνωθήκαν ως ποσοστό του ΑΕΠ. Ο μόνος που ωφελήθηκε ήταν οι πολυεθνικές, που τα υπερκέρδη αυτά μέσα από αδιαφανή τριγωνικά εταιρικά σχήματα το «πάρκαραν» σε φορολογικούς παράδεισους, με εικονικά τιμολόγια, και με κομμάτι αυτού καταφέρνουν έκτοτε να εξαγοράζουν πολιτικούς και να διευρύνουν το ρόλο τους.

Όμως η αυτοκρατορία φτάνει στο τέλος της. Καθώς το κοντινότερο, χρονικά, σ εμάς ιστορικό προηγούμενο διάλυσης μιας τόσο σάπιας αυτοκρατορίας, είναι εκείνο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, θα δούμε τι συνέβη τότε για να πάρουμε μια γεύση. Υπάρχουν σημαντικές αναλογίες.

Όπως σε 50 χρόνια αναπτύχθηκαν υπέρμετρα οι πολυεθνικές έτσι και τότε σε 500 χρόνια, από το 140 πχ ως το 360 μχ υπήρξε η ανάπτυξη της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας που οδήγησε στη δημιουργία τελικά όχι μόνο μεγάλων έργων αλλά και τεράστιων ακαλλιέργητων περιοχών γης.

Η υπερεκμετάλλευση οδήγησε τελικά, όπως γίνεται και τώρα με ολόκληρες οικονομίες, σε ερημωμένες εκτάσεις γης που κατά ορισμένους ιστορικούς 20πλασιάστηκαν στο τέλος της περιόδου εκείνης, και οδήγησαν σε φυσικές καταστροφές και ασθένειες.

Η κατάρρευση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας οδήγησε σε εξορθολογισμό τόσο των φόρων, που σε πολλές περιοχές μειώθηκαν ως και 60%, και, παρά την μείωση του εμπορίου, καθώς σταμάτησε η επένδυση σε κατασκευές έργων που διευκόλυναν τις μεταφορές, υπήρξε την ανάπτυξη πολλών επιχειρήσεων, μείωση του θεσμού των σκλάβων που είχε φτάσει σε υπερβολή, ανάπτυξη πολλών πολιτισμών,  και σταδιακή βελτίωση του επιπέδου ζωής των πολιτών.

Επίλογος

Όπως η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία είχε οδηγήσει στο απόγειό της σε πληθώρα δούλων, ερημωμένης γης και παγώματος της ανάπτυξης έτσι και τώρα. Η συγκέντρωση του πλούτου στα χέρια λίγων πολυεθνικών, δεν έφερε τα οφέλη που πολλοί υπέθεσαν.

Η μεσαία τάξη στην δύση έχει εξαφανιστεί, ο μέσος πολίτης είναι υπερδανεισμένος για να έχει το αυτονόητο, τα στάνταρ ζωής πάνε από το κακό στο χειρότερο τα τελευταία 40 χρόνια και πλέον πάνω από το 20% των πολιτών είναι σε επίπεδα απόλυτης ένδειας.

Η δυνατότητα των 300 μεγάλων πολυεθνικών εταιριών να εκβιάζουν 6 δις πολίτες, αρχίζει να αμφισβητείται. Ο Ντόναλτ Τραμπ, με την εκλογή του το 2016 συνέτριψε τις πολυεθνικές στις ΗΠΑ, με το στραπατσάρισμα και κατάργηση 3 διεθνών συμφωνιών (ΤPP, TTIP, NAFTA) και η Αγγλία αναπτύσσει το δικό της ελεύθερο αναπτυξιακό μοντέλο. Το ιερατείο των Βρυξελλών αμφισβητείται από την Ουγγαρία, και την Τσεχία ως και την… Ιταλία. Οι σφηκοφωλιές της παγκοσμιοποίησης γκρεμίζονται και ανοίγει ο δρόμος στα λουλούδια να ανθίσουν ξανά, στα έθνη να ξαναδιεκδικήσουν το ρόλο τους, στην αξιοπρεπή επιβίωση, τις εθνικές αξίες, τον ελεύθερο ανταγωνισμό! Η ιστορία δείχνει τον δρόμο! Τα έθνη και οι λαοί θα νικήσουν!

*Ο Δρ. Κωνσταντίνος Βέργος είναι Καθηγητής Χρηματοοικονομικών στο Πανεπιστήμιο Πόρτσμουθ, Αγγλία

από το «http://new-economy.gr»

Αφήστε ένα σχόλιο