του Σταύρου Λυγερού Η δικογραφία για το σκάνδαλο της Novartis που έστειλαν οι αρμόδιοι εισαγγελείς στο Κοινοβούλιο είναι αναμφίβολα «βαριά» από πολιτικής απόψεως, δεδομένου ότι περιέχει κατηγορίες για δωροδοκία εναντίον πρώην πρωθυπουργών και υπουργών. Λόγω ακριβώς της δεδομένης πολιτικής φόρτισης κ
του Σταύρου Ξαρχάκου «Λίγες μέρες τώρα, πληροφορούμαι την ανθρωποφαγία στο πρόσωπο του Μίκη Θεοδωράκη και θα ήθελα απλώς να επισημάνω, ίσως και να θυμίσω σε όλους μας κάποια πράγματα που ορισμένοι μέσα στην όποια απογοήτευση τους, άλλοι στην θέληση τους για λιθοβολισμό, άλλοι μέσα στον φαρισαϊσμό το
του Νίκου Σταθόπουλου* Διαβάζω: «Πονοκέφαλο στους κεντρικούς τραπεζίτες προκαλεί ο ποταμός ρευστότητας (31 δισ. €), που παραμένει εκτός τραπεζικού συστήματος, δυσχεραίνοντας την άρση των περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων» (Σοφοκλέουςin, 29/01/2018). Ο συντάκτης εννοεί ότι συνεχίζεται η επιβολή των «
του Στάθη Καθώς γράφονταν αυτές οι γραμμές, ο Μίκης έκανε μια εξωφρενική δήλωση. Που, ούτε ως χιούμορ μπορεί να γίνει αποδεκτή. Είπε ότι «και η Χρυσή Αυγή αγαπά την πατρίδα, αλλά με τρόπο… εριστικό». Όλοι μας, αριστεροί, δεξιοί, δημοκράτες διαφωνούμε. Η πατρίδα της Χρυσής Αυγής είναι ο ναζισμός και
του Απόστολου Διαμαντή Μέσα στην αναμπουμπούλα ο ευχαριστημένος κ. Ζάεφ αλλάζει το όνομα στο αεροδρόμιο και σε ένα δρόμο και περιμένει τον Κοτζιά να του δώσει απλώς ένα όνομα για τη χώρα του. Μπορεί ο Κοτζιάς να το δώσει; Έτσι όπως έχουν σήμερα τα πράγματα πιθανόν και να μπορεί. Πως έχουν τα πράγματ
του Κωνσταντίνου Σταθόπουλου Παρακαλώ τους δεξιόστροφους ή αριστερόστροφους υπερμεγέθεις εγκεφάλους σε σχέση με τον δικό μου, κανονικού έως μικρού μεγέθους εγκέφαλο, άρα και με λιγότερες προσλαμβάνουσες μπροστά σε αυτά τα ιερά τέρατα (στην κυριολεξία), της ανθρώπινης σκέψης, λογικής και συναισθήματο
του Όθωνα Κουμαρέλλα Φυσικά εχθρός μας δεν είναι οι κυβερνήσεις παντός απόχρωσης που ξεπουλάνε τα πάντα όσο-όσο. Δεν είναι η ξένη εξάρτηση και η υποτέλεια της άρχουσας τάξης. Δεν είναι οι μνημονιακές πολιτικές, η φτωχοποίηση και η παράδοση άνευ όρων στις επιταγές του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
του Στάθη Σταυρόπουλου Μια φορά κι έναν καιρό κάποιος που λεγόταν Ερνέστο Τσε Γκεβάρα είπε και συνέχισε έως τον θάνατό του στη μάχη να λέει Patria o Muerte, πατρίδα ή θάνατoς. Τη φράση αυτή πήρε στα χέρια της η τιτουλάρια Αριστερά, την εξέτασε και αποφάνθηκε ότι είναι εθνικιστική. Κι έτσι ο Ερνέστο
Δεν ήταν μια απλή ομιλία. Ο Γιώργος Κασιμάτης συμπύκνωσε ολόκληρη την ουσία του συλλαλητηρίου ερχόμενος σε συνέχεια και ολοκλήρωσε με την ομιλία του τη συγκλονιστική τοποθέτηση του Μίκη Θεοδωράκη, χαλώντας τα σχέδια όσων από τους διοργανωτές και όλων αυτών που όψιμα έσπευσαν και θα ήθελαν
του Γ. Παπαδόπουλου – Τετράδη Πού βρέθηκαν τόσοι Έλληνες να χλευάζουν την έννοια της πατρίδας, να απαξιώνουν κάθε τι που εμφανίζεται ελληνικό, να καταδικάζουν κάθε πολιτική που υπερασπίζεται εδάφη και κυριαρχίες της χώρας και να περηφανεύονται ότι είναι αντιεθνικιστές; Μα, στα ελληνικά πανεπισ
