Αρχείο ετικετών : Τσίπρας

του Στάθη Είναι απ’ αυτά που δεν μπορείς να τ’ αφήσεις πίσω σου. Είναι σαν τις υποθέσεις που οι ντετέκτιβ αναρτούν τα στοιχεία τους στον τοίχο, τα παρατηρούν και προσπαθούν να βγάλουν άκρη. Το ίδιο πράγμα στο χωριό μου γίνεται αλλιώς: βάζεις τις σκέψεις σου στο τραπέζι, βάζεις δίπλα τους καφέ, ανάβε

του Γ. Παπαδόπουλου – Τετράδη Στις 2 Αυγούστου που έφυγα άφησα ένα πυρπολημένο τοπίο με πάνω από 90 νεκρούς και την Ελλάδα υπό τη μπότα του τρίτου και αχρείαστου μνημονίου του ΣΥΡΙΖΑ. Εχτές που γύρισα οι νεκροί ήταν 96, και ο πρωθυπουργός προχώρησε πέρα και από την ελαφρότητα που τον είχα αφήσ

του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου Η λέξη κλειδί στην ακήρυχτη προεκλογική εκστρατεία είναι μία: παροχές. Η κυβέρνηση οικοδομεί ένα αφήγημα, σε διαφορετικούς βαθμούς σοβαρότητας (ας πούμε στην γκάμα ανάμεσα στον Χριστόφορο Βερναρδάκη και τον… Παύλο Πολάκη), σύμφωνα με το οποίο τώρα που δεν έχουμε μνημόνια

του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου Με τα μνημόνια προφανώς και να μην έχουν τελειώσει (το… 2060 απέχει αρκετά άλλωστε) αλλά την προεκλογική περίοδο να έχει ξεκινήσει, στο ΣΥΡΙΖΑ αναζητούν «διαχωριστικές γραμμές».  Έτσι λοιπόν, φρέσκος φρέσκος ο Δημήτρης Τζανακόπουλος (που μια αναδρομική συγγνώμη για τις βλ

του Στάθη Να πει κανείς ότι ο πρωθυπουργός που έδωσε τη Μακεδονία στους Αμερικανούς, τη Θράκη στη Σαρία, την κοινωνία στους Γδάρτες και την εθνική περιουσία στους Αγιογδύτες μόλεψε και την Οδύσσεια, είναι βαρετό. Προβλέψιμος με φθηνιάρικα ευρήματα περί Λαιστρυγόνων, η μαριονέτα των Κυκλώπων αποβιβάσ

του Παναγιώτη Μαυροειδή Αν δούμε τα «μνημόνια» ως ένα κινηματογραφικό έργο, αυτό έχει μία αρχή με κάποια δεδομένα, μια εξέλιξη της υπόθεσης και μια κορύφωση στο τέλος, όπου πλέον τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Φανταστείτε για παράδειγμα μια υπόθεση όπου ένας serial killer εξοντώνει διαδοχικά μέχρι ε

του Γεράσιμου Χολέβα Οι συμβολισμοί τους σήμερα έκαναν στάση στην Ιθάκη. Μέχρι να πιάσει λιμάνι ο Οδυσσέας – ΣΥΡΙΖΑ περπάτησε πάνω στο δικό τους μνημόνιο,με στήριγμα τα δικά του ματωμένα πλεονάσματα και με υποκλίσεις σε …αγγελικούς Τραμπ. Η πραγματικότητα μπορεί να ξεχνιέται (από κάποιους) αλλά δεν