Έχε το νου σου στο παιδί και όχι μόνο

του Δημήτρη Μηλάκα Υπάρχει χρόνια τώρα η κυρίαρχη άποψη ότι η Ελλάδα είναι θωρακισμένη έναντι εξωτερικών κινδύνων, καθώς προστατεύεται από τη συμμετοχή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ. Μέσα από αυτό το πρίσμα οι ελληνικές κυβερνήσεις απλώς πλήρωναν (σε πολλές περιπτώσεις με το αζημίωτο των μιζώ

του Στάθη «Όχι στη βάρδια μου», ή «αυτό δεν θα συμβεί στη βάρδια μου» -είναι μια αμερικάνικη έκφραση (ίσως και αγγλοσαξωνική, δεν γνωρίζω καλώς) που σημαίνει κάτι περισσότερο απ’ αυτό που λέμε εμείς, «όχι, όσο περνάει απ’ το χέρι μου». Πρόκειται για μια έκφραση κατηγορηματικής αποφασιστικότητας εκεί

του Θέμη Τζήμα Το τελευταίο κρούσμα τουρκικής επιθετικότητας, με την προσπάθεια βύθισης του ελληνικού πλοίου πλησίον των Ιμίων θα μπορούσε να αποτελέσει ευκαιρία διάλυσης των επικίνδυνων φαντασιώσεων που καθορίζουν την ελληνική εξωτερική πολιτική εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες. Δυστυχώς φαίνεται ότι

του Δημήτρη Μηλάκα Αντιμέτωπη με την πραγματικότητα που δημιουργή-θηκε τον Γενάρη του 1996 στα Ίμια και επισφραγί-στηκε με την Συμφωνία της Μαδρίτης (Σημίτη- Ντεμιρέλ- Ολμπράιτ) ένα χρόνο αργότερα βρίσκεται η ελληνική κυβέρνηση: Οι νησίδες των Ιμίων βρίσκονται στην γκρίζα (αδιευκρίνιστη κυριαρχία) ζ

του Πέτρου Αργυρίου Δεν υπάρχει χειρότερη στιγμή για την επίλυση του σκοπιανού. Όπως συνηθίζει, η κυβέρνηση Συριζανέλ πετάει τόνους προπαγανδιστικής αισιοδοξίας αποκρύβοντας τις προθέσεις της άλλης πλευράς. «Πρώτα τ’ όνομα και για τον αλυτρωτισμό του σκοπιανού συντάγματος έχει ο θεός» είναι η διαπρα

του Σπύρου Στάλια Κάθε Κυβέρνηση στον κόσμο, ανεξαρτήτου μορφής πολιτεύματος και οικονομικής οργάνωσης, θα επιθυμούσε το νόμισμα της να έχει μια σταθερή ισοτιμία ως προς τα αλλά νομίσματα, θα επιθυμούσε να ασκεί ανεξάρτητη νομισματική πολιτική και τέλος θα επιθυμούσε η διακίνηση των κεφαλαίων να είν

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου Όσοι είχαμε την τύχη -ή την ατυχία- να δουλέψουμε σε ιδιωτικά ΜΜΕ προφανώς δεν εκπλησσόμαστε από όσα γλαφυρά περιγράφονται στις δικογραφίες για τα σκάνδαλα στην Υγεία. Ένα μέρος του βρόμικου χρήματος, που συντήρησε τόσο την προμνημονιακή εκτίναξη όσο και τη μνημονιακή κατεδ