του Νίκου Ι. Καραβέλου* Η μητέρα μου δε ζει πια μαζί μας, ζει αλλού! Έφυγε και κατοικεί και πάλι σε δικό της σπίτι, μικρότερο βέβαια, δυο-τρία χιλιόμετρα μακριά από το παλιό μας πατρικό. Όμως εγώ δεν την ξεχνώ. Κάποτε-κάποτε ίσως ξεχνιέμαι ή αποφεύγω να χτυπήσω την πόρτα της. Ένας κόμπος, ένας βρύχι
του Γ. Παπαδόπουλου – Τετράδη Στο τιμόνι του ελληνικού κράτους κάθονται άνθρωποι που όχι μόνο δεν έχουν δίπλωμα, αλλά δεν ξέρουν να οδηγήσουν ούτε ποδήλατο. Η κατάρρευση των τραπεζικών μετοχών μια μέρα μετά την αναγγελία του εθνικού ταβλαδώρου ως υπεύθυνου για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα δεν
