Οφειλόμενη απάντηση στον κ. Στάθη: Ανθρωπογενής κλιματική κρίση, ή μεθοδευμένη εξαπάτηση;

Οφειλόμενη απάντηση στον κ. Στάθη: Ανθρωπογενής κλιματική κρίση, ή μεθοδευμένη εξαπάτηση;


του Όθωνα Κουμαρέλλα

Η απάντηση του κ. Θεόδωρου Στάθη σε προηγούμενο άρθρο μου στο Slpress.gr  (κι εδώ) περί της εν εξελίξει κλιματικής απάτης, περιέχει ορισμένα αξιοπρόσεκτα στοιχεία για τον τρόπο που καθ’ όλα σοβαροί και υπεύθυνοι επιστήμονες μπορούν να αντιλαμβάνονται τις πραγματικότητες γύρω τους και συμβάλλουν να επεκτείνεται η σύγχυση για πολύ σημαντικά θέματα που απασχολούν τις σύγχρονες κοινωνίες.

Μια πρώτη απάντηση στις αιτιάσεις του κ. Στάθη μου εδόθη η ευκαιρία να δώσω στην εκπομπή του έγκριτου δημοσιογράφου κ. Γ. Σαχίνη στον ραδιοφωνικό σταθμό του Ηρακλείου 98.4 εδώ:

Σε αυτό το άρθρο θα προσπαθήσω να γίνω περισσότερο αναλυτικός και σε περισσότερα σημεία σχετικά με τις αναφορές από την πλευρά του κ. Στάθη.

Φυσικά και οι μη δυνάμενες να επηρεαστούν από τον άνθρωπο φυσικές δραστηριότητες, εξωπλανητικές, ή μη, υπήρχαν ανέκαθεν και καθόριζαν άμεσα το κλίμα της γης. Το γεγονός όμως ότι δεν μπορούμε να τις επηρεάσουμε, δεν σημαίνει καθόλου, ότι θα πρέπει να τις αγνοούμε στις προσεγγίσεις μας. Εάν θέλουμε να είμαστε τουλάχιστον σοβαροί.

«Τα πάντα ρει»

Καμία ισορροπία δεν επέφεραν στο κλίμα της γης αυτές οι εξωπλανητικές παρεμβάσεις, όπως ισχυρίζεται ο κ. Στάθης. Κι αυτό διότι δεν είναι αμετάβλητες, αλλά συνεχώς εναλλάσσονται ακολουθώντας διάφορους κύκλους, σταθερούς, ή και ασταθείς. Προφανώς, παραδείγματος χάριν, είναι γνωστοί στους πάντες που ασχολούνται, οι «κύκλοι Milankovitch» και δεν θα διέφυγαν της αντίληψης ούτε του κ. Στάθη. Συνεπώς το κλίμα της γης ακολουθεί αυτές τις κυκλικές διακυμάνσεις και γι’ αυτό έχουμε αυτές τις εναλλασσόμενες για μεγάλα χρονικά διαστήματα μεταπτώσεις μεταξύ θερμότερων και ψυχρότερων περιόδων, διάρκειας δεκάδων, εκατοντάδων ακόμη και χιλιάδων ετών. Ούτε φυσικά θα μπορούσε να υποθέσει κανείς, ότι μέσω αυτών των εναλλαγών φτάσαμε σήμερα σε ένα σημείο «ωριμότητας». Δηλαδή, στην οριστική «α-μεταβλητότητα», όπου δεν θα υπήρχε η παραμικρή εναλλαγή και διακύμανση, εάν δεν παρενέβαινε ο άνθρωπος να διαταράξει «ισορροπία εκατομμυρίων ετών», όπως ισχυρίζεται ο κ. Στάθης. Αφού τέτοιου τύπου ισορροπία δεν υφίσταται. «Τα πάντα ρει» ανεφώνησε, ίσως πρώτος απ’ όλους, ο Ηράκλειτος!

Δεν αντιλαμβάνομαι, που ακριβώς μπορεί να στηριχθεί η άποψη, ότι η ρήση του Ηράκλειτου έπαψε να ισχύει αναφορικά με το κλίμα.

Οι υδρατμοί επίσης είναι συστατικό στοιχείο της γήινης ατμόσφαιρας και η καθοριστική δράση τους στο φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι γνωστή, μολονότι παραβλέπεται, εάν δεν αποσιωπάται, στην προσπάθεια να υποστηριχθεί ο ισχυρισμός περί ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής.

Η «αυτορρύθμιση» και η επίδραση του ανθρώπου

Φυσικά οι υδρατμοί «αυτορυθμίζονται», ενώ το διοξείδιο του άνθρακα αυξάνει στις μέρες μας εξ αιτίας των δράσεων του ανθρώπου. Ουδείς το αμφισβητεί αυτό. Οι συγκεντρώσεις του στην ατμόσφαιρα, όμως, εξακολουθούν να είναι εξαιρετικά χαμηλές, για να υποθέσει κανείς ότι σε αυτό οφείλεται η κλιματική αλλαγή, δηλαδή, ότι η τελευταία είναι ανθρωπογενής. Εάν μάλιστα λάβουμε υπ’ όψη μας ότι μόνον το 2% του φαινομένου του θερμοκηπίου οφείλεται στα εκτός των υδρατμών αέρια, επειδή και αυτά προϋπήρχαν της βιομηχανοποίησης, συνεπάγεται ότι μόλις το 0,5% -το πολύ- του φαινομένου μπορεί να οφείλεται σε αυτήν τους την αύξηση λόγω ανθρωπογενών αιτίων. Συνεπώς αλλού θα πρέπει να ψάξουμε να βρούμε τα κύρια αίτια της υπερθέρμανσης, αν υπάρχει τέτοια, με τον άνθρωπο να αποτελεί, ίσως, έναν ελάχιστο επιβαρυντικό παράγοντα, μη ικανό από μόνον του να την «πυροδοτήσει», ή να την συντηρήσει.

Ωστόσο κανείς δεν αρνείται, ότι υπάρχει η κλιματική «αλλαγή» ως ένα διαρκές φαινόμενο, χωρίς να μπορούμε να προσδιορίσουμε επ’ ακριβώς τη διάρκεια της «υπερθέρμανσης», αν και είναι πολλοί οι επιστήμονες που παρατηρούν, ότι μάλλον βρισκόμαστε στο τέλος της, για να ακολουθήσει μια ψυχρότερη περίοδος. Κάποιοι μάλιστα ισχυρίζονται, ότι για τον λόγο αυτό σταδιακά εγκαταλείπεται ο όρος «υπερθέρμανση» και καθιερώνεται ο όρος «ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή».

Οι δε ευθείες (γραμμικές) προβολές στο μέλλον, παρελθουσών και σημερινών καταστάσεων, είναι έτσι κι αλλιώς καταδικασμένες να αποτύχουν αναφορικά με ένα εντελώς δυναμικό, έως χαοτικό, σύστημα, που εξελίσσεται πέραν της βούλησής μας.

Θα ανεβεί η στάθμη των θαλασσών;

Να γιατί δεν ανέβηκε η στάθμη της θάλασσας και δεν έπνιξε τα παράλιά μας, όπως ήδη από τη δεκαετία του ’80 προέβλεπαν τα μοντέλα ότι θα συμβεί με το λειώσιμο των πάγων. Οι πάγοι δεν έλειωσαν. Ενώ και αυτοί φαίνεται να ακολουθούν κύκλους αυξομείωσης, επηρεάζοντας το κλίμα και τις τοπικές συνθήκες, όπως περιγράφεται μέσω των θαλασσίων ρευμάτων από τον κ. Στάθη. Όμως προσωπικά δεν αναφέρθηκα σε αυτό το φαινόμενο, αλλά στην απειλή, ότι οδηγούμεθα σε λειώσιμο των πάγων στην ξηρά της Ανταρκτικής, που θα ανεβάσουν τη στάθμη της θάλασσας. Εκεί μετράει αποκλειστικά η μέση θερμοκρασία που επικρατεί και η οποία επιμένει να είναι πολλές δεκάδες βαθμοί κάτω του μηδενός. Για το λειώσιμό των πάγων της Ανταρκτικής θα απαιτούνταν απορρόφηση θερμότητας σε τέτοια ασύλληπτα μεγέθη, που ενώ θα έλειωναν οι πάγοι εκεί, θα πάγωνε ο υπόλοιπος πλανήτης, ανεξαρτήτως της περιεκτικότητας της ατμόσφαιρας σε CO2 και κανένα φαινόμενο του θερμοκηπίου δεν θα στέκονταν ικανό να το εμποδίσει!

Για τους θαλάσσιους πάγους περιμετρικά, ουδόλως μας απασχολεί το λειώσιμό τους ως προς την άνοδο της στάθμης του νερού των ωκεανών, αφού ισχύει παντού και πάντα η αρχή του Αρχιμήδους, επειδή το μεγαλύτερο μέρος του όγκου τους ήδη βρίσκεται μέσα στο νερό και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του σε στερεά κατάσταση. Εξ άλλου γνωρίζουμε, ότι το νερό διαστέλλεται με την πήξη του και την μετατροπή του σε πάγο και όχι αντίστροφα με την άνοδο της θερμοκρασίας και το λειώσιμο του πάγου. Βέβαια δεν αναφέρθηκε σε κάτι τέτοιο ο κ. Στάθης. Το σχολιάζω παρεμπιπτόντως, επειδή το ακούμε συχνά από διάφορες πλευρές μαζί με άλλα ανεδαφικά.

Από την άλλη, σειρά δορυφορικών παρατηρήσεων δείχνουν, ότι υπάρχει ήδη αύξηση των επιφανειών των ωκεανών γύρω από τους πόλους που καλύπτονται από πάγους.

Δεν νομίζω, ότι είναι δυνατόν ο οποιοσδήποτε άνθρωπος, ή ομάδα ανθρώπων, όσο πλούσιοι και ισχυροί να είναι και όση εξουσία κι αν συγκεντρώνουν και ό,τι μέσα και να χρησιμοποιούν, να μπορέσουν να καταργήσουν ακόμη και αναλλοίωτους φυσικούς νόμους και αξιωματικές αρχές, όπως η Αρχή του Αρχιμήδους, ή τις συνθήκες διαστολής του ύδατος, προκειμένου να μας πείσουν, ότι -ντε και καλά- υπάρχει ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή, που μας απειλεί με τέτοιου είδους καταστροφές, όπως η άνοδος της στάθμης των θαλασσών.

Συνεπώς σε πείσμα των ζηλωτών της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής, οι πάγοι δεν θα λειώσουν, όσο και να αυξηθεί η μέση θερμοκρασία της γήινης ατμόσφαιρας, ούτε θα πνίξουν τα παράλια των ηπειρωτικών περιοχών και τα νησιά μας.

Ο άνθρωπος ρυπαίνει!

Βεβαίως ο άνθρωπος στην προσπάθειά του επί της γης, ρυπαίνει. Και αυτό από μόνο του είναι σοβαρότατο πρόβλημα, στο βαθμό που η φύση δεν προλαβαίνει πλέον να ανακυκλώσει τους ρύπους που δέχεται, με συνέπεια αυτοί να σωρεύονται.

Όμως το διοξείδιο του άνθρακα επ’ ουδενί είναι ρύπος. Είναι ένα απολύτως αναγκαίο συστατικό της ατμόσφαιρας για τη διατήρηση της ζωής στη γη. Χωρίς αυτό η ερημοποίηση θα επικρατήσει και η ζωή, όπως τη γνωρίζουμε θα εξαλειφθεί. Εξ άλλου, υπήρξαν μακρές περίοδοι στο παρελθόν, που οι συγκεντρώσεις του CO2 στην ατμόσφαιρα ήσαν κατά πολύ υψηλότερες των σημερινών, χωρίς να υπάρξουν προβλήματα. Μάλιστα, έχει παρατηρηθεί, ότι η αύξηση της θερμοκρασίας προηγείται -κατά κανόνα- της αύξησης του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα.

Όμως κι εδώ γίνεται μια παρανόηση. Συγχέεται η ρύπανση με την κλιματική αλλαγή, ενώ είναι δύο εντελώς διαφορετικά φαινόμενα. Το πρώτο ασφαλώς ανθρωπογενές! Το δεύτερο εικαζόμενο ως τέτοιο, χωρίς τα πραγματικά δεδομένα και οι μελέτες τους να το αποδεικνύουν. Τουλάχιστον μέχρι σήμερα, παρά τις «φιλότιμες» προσπάθειες των ζηλωτών.

Έτσι κι αλλιώς πρέπει να ληφθούν μέτρα

Παρ’ όλα αυτά, ουδείς σοβαρός μπορεί να ισχυρίζεται, ότι δεν πρέπει να ληφθούν σοβαρά και αποτελεσματικά μέτρα. Τόσο αναφορικά με τη ρύπανση, για να αφεθεί απερίσπαστη η φύση να επιτελέσει το έργο της, βελτιώνοντας συγχρόνως τις συνθήκες υγιεινής του πληθυσμού. Όσο και για τον σταδιακό περιορισμό της χρήσης ορυκτών καυσίμων, που κι αυτή προκαλεί προβλήματα ποιότητας ζωής σε τοπικό επίπεδο στις βιομηχανοποιημένες πόλεις μας, με την έκλυση πολύ πιο επικίνδυνων ρύπων από το διοξείδιο του άνθρακα (ενώσεις του θείου κτλ), μολονότι αυτοί δεν συμμετέχουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Φυσικά πέραν του γεγονότος ότι τα ορυκτά καύσιμα είναι πεπερασμένα και θα πρέπει να σκάβουμε όλο και πιο βαθιά μέσα στο έδαφος για να τα βρούμε και να τα εξορύξουμε. Άρα η ανάγκη να ανακαλύψουμε νέες εναλλακτικές μορφές παραγωγής ενέργειας, είναι έτσι κι αλλιώς εκ των ων ουκ άνευ!.

Η τεχνολογία όμως είναι εδώ και θα δώσει τις λύσεις. Όπως ακριβώς η κατάργηση του μαζούτ για την θέρμανση, η εισαγωγή του φυσικού αερίου, η μαζική κυκλοφορία αυτοκινήτων καταλυτικής τεχνολογίας, το μετρό κλπ. απάλλαξαν την Αθήνα από τον βραχνά του φωτοχημικού νέφους εξ αιτίας των θερμοκρασιακών αναστροφών, όπως εύστοχα αναφέρει ο κ. Στάθης.

Γιατί αντιδρούμε

Εάν αντιδρούμε τόσο έντονα και προσπαθούμε να αποκαλύψουμε την απάτη της προπαγάνδας περί ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής, είναι πρώτον, διότι δεν μπορούμε να αφήσουμε επ’ ουδενί το ψεύδος να επικρατεί σε βάρος της επιστημονικής αλήθειας. Και δεύτερον, εξ ίσου σημαντικό, διότι αυτή η προπαγάνδα, πέραν των τεραστίων οικονομικών συμφερόντων που έρχεται καταφανώς να εξυπηρετήσει, αποσκοπεί σε ακόμη πιο ύποπτες και σκοτεινές επιδιώξεις σε βάρος των κοινωνιών, όπως τις περιέγραψα στο άρθρο μου και βεβαίως, ο κ. Στάθης, φρονίμως ποιών, δεν προσπάθησε να τις αντικρούσει.

 

 

Αφήστε ένα σχόλιο