Τι θα φέρει η προεδρία Μπάιντεν και δεν θα μας αρέσει

Τι θα φέρει η προεδρία Μπάιντεν και δεν θα μας αρέσει


του Απόστολου Αποστολόπουλου

Ο Τραμπ έλεγε “πρώτα η Αμερική», απευθύνονταν στα φτωχά, περιθωριοποιημένα λαϊκά στρώματα και αντιστρατεύθηκε τους συμμάχους που θεωρούσε ότι υπονόμευαν την κυριαρχία των ΗΠΑ στη Δύση. Εννοώντας, όχι αδικαιολόγητα, τη Γερμανία, καθώς ο Ομπάμα, αποχωρώντας, “έχρισε” τη Μέρκελ “ηγέτη της Δύσης», προσωρινά. Μόνος πραγματικός και ασυμβίβαστα αντίπαλος η Κίνα, όχι η Ρωσία. Η Τουρκία, φίλος των ΗΠΑ και της γερμανικής Ευρώπης.

Ο Μπάιντεν, αντίστροφα, έχει προαναγγείλει από την περασμένη Άνοιξη σκληρές αντιπαραθέσεις με Κίνα αλλά και Ρωσία, σύμφωνα με άρθρο του στο έγκυρο περιοδικό Foreign Affairs, (Απρίλιος-Μάιος 2020). Η Τουρκία, παρά τα λεγόμενα μερικών, θα παραμείνει καλός φίλος. Στις εξαγγελίες Μπάιντεν υπάρχει το ελάχιστο και το μέγιστο.

Το ελάχιστο είναι ότι η αντιπαράθεση με τη Ρωσία (και την Κίνα) τοποθετείται σε ρεαλιστική, γεωπολιτική και όχι ιδεολογική βάση.

Ο κομμουνισμός ήταν, έτσι κι αλλιώς, πρόσχημα για να συγκαλυφθεί ο ανταγωνισμός για παγκόσμια κυριαρχία, με επίκεντρο την Ευρώπη. Επειδή χωρίς την Ευρώπη, ή διαιρεμένη ή, κατά προτίμηση, ενωμένη και υποταγμένη, οι αμερικανικές ελίτ απομένουν ορφανές, χωρίς πολιτικούς, οικονομικούς και πνευματικούς συγγενείς στις αναμετρήσεις με Κίνα, Ρωσία και τον χαώδη κόσμο της Ασίας που γνωρίζουν και έως πρόσφατα ήλεγχαν οι Ευρωπαίοι αποικιοκράτες.

Το μέγιστο είναι ότι ο Μπάιντεν προσθέτει, σαν κερασάκι στην τούρτα του ανταγωνισμού των Μεγάλων Δυνάμεων, την ταξική διάσταση. «Η μεσαία τάξη του Δυτικού Κόσμου είναι θύμα των αναδυόμενων χωρών», γράφει ο Μπάιντεν. Δηλαδή, λέει, δεν φταίνε οι δικοί μας πάμπλουτοι και ενίοτε προκλητικοί δισεκατομμυριούχοι, αλλά φταίνε οι άλλοι, οι νεόπλουτοι από τις χώρες που τις ρημάξαμε πριν μας διώξουν. Και προσπαθεί να αποκαταστήσει τη χαμένη επαφή της μεσαίας τάξης με τις ελίτ των ΗΠΑ και των άλλων Δυτικών χωρών. Ο εχθρός, λέει ο Μπάιντεν, είναι εκτός ΗΠΑ και εκτός Δύσης, προετοιμάζοντας όξυνση στις διεθνείς σχέσεις.

Η προεδρία Μπάιντεν και η μεγάλη εικόνα

Αλλά και αυτό είναι μια στενή ερμηνεία. Η “μεγάλη εικόνα” είναι ότι οι ελίτ που στηρίζουν την ομάδα Κλίντον-Ομπάμα-Μπάιντεν έχουν στόχο, εδώ και χρόνια, τη μεσαία τάξη των Δυτικών χωρών. Οι μεσαίοι είναι ο απειλητικός εχθρός των ελίτ εντός των τειχών. Και πότε με Μνημόνια, πότε με ισλαμοφοβία και τρομοκρατία, με επιδημίες και όλες τις συμφορές της Αποκάλυψης, οι ελίτ οδηγούν τους μεσαίους σε κατάρρευση, υπό το καθεστώς τρόμου. Για τον πλήρη και χωρίς αντιδράσεις έλεγχό τους.

Το σκεπτικό είναι ότι για να αντιμετωπιστούν οι εξωτερικοί κίνδυνοι (Κίνα, Ρωσία, Ασία) χωρίς, ταυτόχρονα, να αμφισβητηθεί η κυριαρχία (και η περιουσία!) των ελίτ, όρος είναι όχι απλώς η υποταγή των μαζών, αλλά η καταστροφή τους, ώστε να βλέπουν σαν μοναδικό τους σωσίβιο τις ελίτ που τις χαντάκωσαν. Μ’ αυτή τη στρατηγική, οι ελίτ οδηγούν σε ένα σχήμα-απομίμηση των φεουδαρχικών κοινωνιών πριν από τη Γαλλική Επανάσταση, ή του αυτοκρατορικού μοντέλου της Κίνας.

Σ’ αυτό το σχήμα, ο μονάρχης αντικαθίσταται από μια ολιγομελή ελίτ ήδη “αόρατη” στις κοινωνίες, με μια Αυλή από κάτω, επιλεγμένων αλλά αλληλοσπαρασσόμενων προνομιούχων “ευγενών” και στο υπόγειο μια άμορφη και άβουλη μάζα, κρέας για τα κομπιούτερ ή τα κανόνια, ανάλογα με τις ανάγκες. Κοινωνίες άμορφες, άβουλες, ισοπεδωμένες. Οι “χάκερ», κομπιουτεράδες της σήμερον, είναι αντίγραφο των μουζίκων του χθες, προσηλωμένοι στους υπολογιστές, αφοσιωμένοι στο κινητό, όπως οι “πρόγονοί” τους ήταν σκυμμένοι στα χωράφια.

Ο κίτρινος δράκος

Η μεγάλη νίκη του καπιταλισμού δεν είναι ότι έριξε την Σοβιετική Ένωση ως κράτος, αλλά ότι ταυτόχρονα έσβησε την Αριστερά ως ζητούμενο και ως προοπτική. Τώρα πάει να εξανδραποδίσει και την αστική τάξη. Ο αδηφάγος ιμπεριαλισμός. Η Κίνα, όμως, καλπάζει ασυγκράτητα και δεν μπορεί να καταπολεμηθεί ιδεολογικά: Αν είναι αστική, είναι ασύγκριτα καλύτερη. Αν είναι κομμουνιστική είναι πάλι ασύγκριτα καλύτερη. Αν, τέλος, είναι αυταρχική, έ, να μην κοροϊδευόμαστε! Με τόσα ψέματα για τα ανύπαρκτα όπλα του Σαντάμ, απαγόρευση να φωτογραφίζονται τα ΜΑΤ εν δράσει, ανικανότητα χειρισμού της πανδημίας (σε αντίθεση με την Κίνα) και τον Σόρος και τον Μπίλ Γκέιτζ να ζητούν τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, είναι δύσκολο να πείσεις για τις δημοκρατικές αρετές σου.

Στην καλύτερη περίπτωση είναι αμφίβολο ότι οι αόρατοι μεγαλόσχημοι της Δύσης θα τα βγάλουν πέρα με τους αντιπάλους, ειδικά με την Κίνα που τρέχει με ρυθμούς απλησίαστους…. διαβάστε τη συνέχεια στο SLpress.gr

 

 

Αφήστε ένα σχόλιο