Τι σημαίνει διάλογος

Τι σημαίνει διάλογος


του Μελέτη Η. Μελετόπουλου

Όσοι καλόπιστα συνιστούν διάλογο με τους Τούρκους, ίσως τον φαντάζονται σαν μία ευγενική και πολιτισμένη διαδικασία ευρωπαϊκού τύπου, όπου δύο αντιπροσωπείες θα επιλύσουν ορθολογικά διάφορες τεχνικές διαφορές.

Στην πραγματικότητα, αυτό που θα συμβεί θα είναι το εξής: η τουρκική αντιπροσωπεία θα προσέλθει με ολοκληρωμένη πρόταση αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάννης, η οποία θα συμπεριλαμβάνει απαίτηση υπαγωγής του ανατολικού Αιγαίου στον τουρκικό έλεγχο, αποστρατιωτικοποίησης νήσων, απόδοσης αριθμού νησίδων και βραχονησίδων στην τουρκική κυριαρχία, αυτονομίας της Δυτικής Θράκης και άλλα ζητήματα, που θα μεταβάλουν την Ελλάδα σε κράτος περιορισμένης κυριαρχίας υπό καθεστώς φινλανδοποίησης.

Η διαπραγμάτευση εξ άλλου θα διεξαχθεί υπό καθεστώς πίεσης του διαιτητεύοντος Βερολίνου προς την Ελλάδα, ώστε αυτή να αποδεχθεί το σύνολο ή έστω μέρος των τουρκικών απαιτήσεων.

Όσοι συνιστούν η Ελλάδα να προσέλθει σε ένα τέτοιον διάλογο για να αποφύγει την στρατιωτική σύγκρουση, παρακάμπτουν αυτό που σημαίνει η έννοια «διαπραγμάτευση» σε οιαδήποτε γλώσσα του κόσμου.

Διαπραγμάτευση σημαίνει αμοιβαιότητα, όχι μονομέρεια. Κανείς από τους συνιστώντες διάλογο δεν έλαβε τον κόπο να παρουσιάσει ποιές νόμιμες, απορρέουσες από το διεθνές δίκαιο, απαιτήσεις μπορεί και πρέπει να θέσει η Ελλάδα σε πιθανό διάλογο. Π.χ. να απαιτήσει -πριν κάν αρχίσει οιαδήποτε συζήτηση-την άμεση αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και εποίκων από την Κύπρο, την επιστροφή των περιουσιών, την αποζημίωση των παθόντων, την απελευθέρωση των αγνοουμένων ή την ενημέρωση για την κατάστασή τους. Να ζητήσει την εφαρμογή του άρθρου 14 της Συνθήκης της Λωζάννης στην Ίμβρο και Τένεδο, που προβλέπει καθεστώς αυτονομίας, με επιστροφή των εκδιωχθέντων Ελλήνων και αποχώρηση των εποίκων. Να ζητήσει ασφαλές καθεστώς Βατικανού για το Οικουμενικό Πατριαρχείο και επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και της Μεγάλης του Γένους Σχολής. Την αναγνώριση από την τουρκική εθνοσυνέλευση της Γενοκτονίας των Ελλήνων της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Να απαιτήσει ψήφισμα της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης ότι δεν υφίσταται οιαδήποτε εδαφική ή άλλη διεκδίκηση εις βάρος της Ελλάδος και απόσυρση του casus beli για τα 12 μίλια. Και μόνον εάν αυτά εκπληρωθούν να δεχθούμε διμερή συμφωνία ή προσφυγή στην Χάγη. Και φυσικά μόνον για την υφαλοκρηπίδα.

Αυτά όλα θα πρέπει ασφαλώς να έχουν ισχυρή νομική υποστήριξη και διαπραγματευτές με εθνική αυτοπεποίθηση και αίσθημα εθνικής αξιοπρέπειας χωρίς τουρκοφοβικά αντανακλαστικά, για να τα θέσουν και να τα στηρίξουν.

Και φυσικά η διαπραγμάτευση δεν πρέπει να τεθεί αποκλειστικά υπό γερμανική διαιτησία, αλλά διεθνή. Ο Έλληνας πρωθυπουργός μπορεί εύκολα να καταθέσει αυτήν την πρόταση στον ΟΗΕ, ώστε η παγκόσμια κοινότητα να γνωρίζει ότι η Ελλάδα είναι ανοιχτή στον διάλογο όταν αυτός είναι δίκαιος και αμφοτεροβαρής. Αλλά ταυτόχρονα να γνωρίζουν όλοι ότι δεν συζητάμε κάν τα απαράγραπτα δικαιώματά μας και την εθνική μας ανεξαρτησία, που κερδίσαμε με ποταμούς αίματος, ώστε να είμαστε σήμερα ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος-μέλος του δυτικού κόσμου και όχι βιλαέτι μίας τριτοκοσμικής αυτοκρατορίας.

Ο Μελέτης Η. Μελετόπουλος είναι Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Γενεύης. Από τις εκδόσεις Παπαζήση κυκλοφορεί σε τρίτη έκδοση το βιβλίο του Η Δικτατορία των Συνταγματαρχών: κοινωνία, ιδεολογία, οικονομία.

το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση των “ΤΑ ΝΕΑ” και αναδημοσιεύθηκε στο facebook

 

Αφήστε ένα σχόλιο