του Κώστα Μαντατοφόρου Αυτό που έπρεπε να είχε κάνει ο ελληνικός λαός το έκανε τελικά η τρόικα. Τους ρίχνει. Πέρασε κι ο τελευταίος τους εκβιασμός: ”Ή ξεκαθαρίζετε το εσωτερικό σας πολιτικό τοπίο, ή, συμφωνία δεν έχει!” Χωρίς συμφωνία οποιουδήποτε είδους με τους τοκογλύφους θα πέφτανε έτ
του Θανάση Καρτερού Ορθώς το ψάχνουν όλοι οι ειδικοί και μη ειδικοί ποιος βουλευτής και τι θα ψηφίσει στην επικείμενη διαδικασία για εκλογή προέδρου. Ποιος δηλαδή θα ψηφίσει να μας κατσικωθεί η συγκυβέρνηση με ότι αυτό συνεπάγεται, ή να πάει στο καλό και να γίνουν εκλογές, με ότι επίσης αυτό συνεπάγ
του Δημήτρη Καζάκη Η αναγόρευση του Γερμανού ιστορικού Χάινζ Ρίχτερ σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου της Κρήτης, έγινε αφορμή για να αναμοχλεύσουμε την ιστορία μας. Να θυμηθούμε επιτέλους τους αδικαίωτους αγώνες του ελληνικού λαού. Όχι μόνο το αίμα των εκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων της ναζιστικ
του mitsos175 Ο αλητήριος δοσίλογος δεν έχει όρια στην ανηθικότητα. Είναι έτοιμος για την επόμενη φάση του βρωμερού σχεδίου που θα τον κρατήσει, όπως νομίζει ακόμα λίγο στην εξουσία, ώστε να πλιατσικολογήσει περισσότερο και να καλύψει τα ματωμένα ίχνη του για να αποφύγει τη φυλακή. Το έργο παλιό. Πα
του Λεωνίδα Βατικιώτη Ένα βήμα ακόμη πιο κοντά στην εξουσία ήλθε ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τη συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον Βαγγέλη Βενιζέλο, στο υπουργείο Εξωτερικών την Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου. Οι δηλώσεις του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, μετά τις συνομιλίες με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης που διήρκεσαν σχεδόν δύο
«Όταν η διοίκηση βιάζει, αθετεί, καταφρονεί τα δίκαια του λαού και δεν εισακούει τα παράπονά του, το να κάμνει τότε ο λαός, ή κάθε μέρος του λαού, επανάσταση, ν’ αρπάξει τ’ άρματα και να τιμωρήσει τους τυράννους του, είναι το πλέον ιερόν απ’ όλα τα δίκαιά του και το πλέον απαραίτητο απ&#
του Γιώργου Μαλούχου Ας μην κοροϊδευόμαστε: η πτώση της κυβέρνησης δείχνει πλέον απλώς θέμα χρόνου. Θα επέλθει και θα επέλθει σύντομα. Το ερώτημα συνεπώς δεν είναι πλέον το «αν», αλλά το «πώς» και, κυρίως, το «μετά, τι;»… Η επερχόμενη κυβερνητική μεταβολή στην Ελλάδα ήταν περίπου βέβαιη ήδη πριν και
του Γιώργου Καπόπουλου Το ότι η Ιταλία είναι ο αδύναμος κρίκος της Ευρωζώνης είναι από καιρό πιστοποιημένο από το προφίλ και το ποσοστό του δημόσιου χρέους της χώρας, την αδυναμία περιορισμού των ελλειμμάτων, αλλά και την οριακή κατάσταση του τραπεζικού συστήματός της, όπως άλλωστε φάνηκε από το πρό
του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη* Αν προσπαθήσουμε να αναρωτηθούμε τι πραγματικά συμβαίνει με την ξαφνική επέκταση του ISIS στην Μέση Ανατολή και την ραγδαία εξάπλωση του Έμπολα στην Αφρική, θα πρέπει να ξεκινήσουμε με μια υπόθεση, πως ό,τι ακούμε να λένε και ό,τι διαβάζουμε στα περισσότερα καθεστωτικά-κορπο
του Νίκου Περπερά Το τελευταίο διάστημα όλο και πληθαίνουν αυτοί που απευθύνουν τα εξής εύλογα ερωτήματα: «Μα πού πήγε τελικά όλος αυτός ο πακτωλός χρημάτων που δανείστηκε η χώρα, με αποτέλεσμα να χρεοκοπήσει και να συρθεί στα μνημόνια που φτωχοποίησαν τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων; Πήγαν σε
