Κατηγορία : Πολιτική

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου Ένας πρόχειρος απολογισμός τού σχεδόν ένα μήνα διακυβέρνησης της Ν.Δ., κατά την ταπεινή μου γνώμη, αποδίδεται σε τρεις φράσεις: επικοινωνιακή υπερκινητικότητα, σαφές ιδεολογικό στίγμα, συγκεχυμένο σχέδιο. Το πρώτο στοιχείο είναι προφανές: η κυβέρνηση και οι υπουργοί της δου

του Γιώργου Χελάκη Με τον κίνδυνο μια μερίδα των αναγνωστών αυτού του κειμένου να με χαρακτηρίσει λαϊκιστή, επιθυμώ να κάνω μια υπόθεση: Ο κύριος Κώστας Καραμανλής (ο εντελώς νεώτερος) και ο κύριος Παπαδημούλης δεν έχουν μπει τα τελευταία χρόνια σε λεωφορείο. Πιθανότατα να μην βρέθηκαν στην ανάγκη ν

του Σταύρου Λυγερού Από τα πρώτα βήματα της νέας κυβέρνησης έγινε σαφές ότι ο Μητσοτάκης έχει μία συγκεκριμένη αντίληψη για τον τρόπο που πρέπει να ασκείται η διακυβέρνηση. Αυτή την αντίληψη υπηρετεί και το δια χειρός Γεραπετρίτη πρώτο νομοσχέδιο για το “επιτελικό κράτος”, που ήδη συζητε

του Γιώργου Ρακκά Έχουν σχέσεις οι δηλώσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή Γ΄ περί «αποβρασμάτων» που δεν πληρώνουν στα ΜΜΜ, με την επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη να διορίσει την Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη επικεφαλής της επιτροπής Ελλάδας 2021 που είναι επιφορτισμένη με τους εορτασμούς των 200 χρόνων

του Βασίλη Ασημακόπουλου Το αποτέλεσμα των εκλογών της 7ης Ιουλίου, οδήγησε στην ανάδυση και διαφαινόμενη τάση σταθεροποίησης ενός δικομματισμού-διπολισμού προμνημονιακής περιόδου από την άποψη των εκλογικών ποσοστών της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά και τα λεχθέντα κατά τις τελετές παράδοσης-παραλαβής υπ

του Θέμη Τζήμα Πίσω από τις εντυπώσεις περί ενός κρατικού μηχανισμού που δουλεύει ρολόι, τις προνομιακές επαφές με μεγαλοεπιχειρηματίες, οι οποίοι άλλωστε διαθέτουν και τους δικούς τους ανθρώπους μέσα στην κυβέρνηση και τις πολυδιαφημισμένες μειώσεις φόρων, η πραγματικότητα είναι μία: Η οικονομική π