Οι εκλογές, η νέα βουλή και ο ορατός κίνδυνος, για την συνταγματική νομιμοποίηση του μνημονιακού καθεστώτος

…και ενός εκλογικού συστήματος ενισχυμένης αναλογικής, ή πλειοψηφικού. (Πρόκειται για βλακεία της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, ή για επίδειξη μακιαβελλισμού); του Τάσου Αναστασόπουλου Μετά την τεράστια ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, στις ευρωεκλογές της 26/5/2019 και την σίγουρη επανάληψη της μεγάλης νίκης τ

του Γιώργου Λυκοκάπη «Και τώρα απευθύνομαι σε σας, σε εσάς συμπατριώτες μου Αμερικανοί, που ανήκετε στη σιωπηλή πλειοψηφία, για να ζητήσω τη βοήθειά σας». Τα λόγια ανήκουν στον πρώην Αμερικανό πρόεδρο Ρίτσαρντ Νίξον, από μία ομιλία του τον Νοέμβριο 1969. Τότε η αμερικανική κοινωνία «έβραζε» από τις

του Σταύρου Λυγερού Μετά το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, κανείς δεν έχει αμφιβολίες για το ποιος θα είναι ο νικητής στις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου. Το ερώτημα που τίθεται αφορά τη διαφορά μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Από τη διαφορά θα κριθούν σε μεγάλο βαθμό αφενός το ζήτημα της αυτοδυναμίας, αφετέρου

του Δημήτρη Μηλάκα Ένας από τους μύθους, ίσως ο μεγαλύτερος, της αστικής δημοκρατίας είναι η διάκριση των εξουσιών. Σύμφωνα μ αυτόν τον μύθο η Δικαιοσύνη ως ανεξάρτητος πυλώνας εξουσίας στέκεται εκεί, τυφλή – για να κρίνει με ίσους όρους αν οι πάντες και τα πάντα βρίσκονται και κινούνται εντός της ν

του Γ. Παπαδόπουλου – Τετράδη Όποιος κοιτάζει τα νούμερα των εκλογών- και δεν εννοώ τα πολλά ανθρώπινα αλλά τα λίγα αριθμητικά- βλέπει μπροστά στα μάτια του ένα που πρωταγωνιστεί και είναι το πιο σημαντικό για τις επόμενες εκλογές. Και για τις αυτοδιοικητικές της Κυριακής και για τις εθνικές τ