«Τα χρονικά του Μεγάλου Φόβου» μια κριτική ματιά σε ένα βιβλίο που ήλθε στην ώρα του

του Όθωνα Κουμαρέλλα
«Σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης, το πρώτο μέλημα των κυβερνήσεων είναι να
μη δημιουργηθεί πανικός. Όταν στην έκτακτη κατάσταση της πανδημίας, το
πρώτο πράγμα, που φρόντισαν οι κυβερνήσεις και τα μίντια, ήταν να διασπείρουν
πανικό, οι πολίτες όφειλαν όντως να κρατήσουν τις αποστάσεις τους.
Πρωτίστως από τις κυβερνήσεις και τους ειδικούς τους….». Π. Αργυρίου
Με αυτά τα χαρακτηριστικά λόγια στο οπισθόφυλλο του καινούργιου του βιβλίου με θέμα το πανδημικό φαινόμενο και ό,τι βιώνουμε όλοι τον τελευταίο χρόνο, ο γνωστός συγγραφέας Πέτρος Αργυρίου, περιγράφει γλαφυρά το απολύτως καίριο ζήτημα που αναδείχθηκε μέσα από τη διαχείριση της πανδημίας από τις κυβερνήσεις και τους ειδικούς τους. Τον πανικό και τον Μεγάλο Φόβο, που οι κοινωνίες δεν κατόρθωσαν να αντικρούσουν, καθιστάμενες θύματα αυτού του πανικού, του δύσκολου παρόντος και του δυστοπικού μέλλοντός μας.
Ο συγγραφέας με έναν ρέοντα γραπτό λόγο, απολύτως κατανοητό και από τον λιγότερο ειδικό στα ζητήματα της επιδημιολογίας και της δημόσιας υγείας, χωρίς να απλουστεύει, περιγράφει όχι μόνον τα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά, αλλά και τα καθαρά επιστημονικά – ιατρικά ζητήματα, που ανέδειξε το πανδημικό φαινόμενο. Ένα φυσικό φαινόμενο που έφερε τις κοινωνίες σε μεγάλη αναταραχή και τους ανθρώπους σε ακόμη μεγαλύτερη σύγχυση, όπως ακριβώς περιγράφει.
Μέσα από τις γραμμές αυτού του εξαιρετικού βιβλίου, περιγράφει και αναλύει με ενάργεια -βιώνοντας ο ίδιος τις αρνητικές συνέπειες της καραντίνας στο ατομικό επίπεδο-, κάθε πτυχή της έκτακτης κατάστασης που προέκυψε. Ο συγγραφέας, έτσι, καταλήγει στην κοινή πια διαπίστωση, ότι «οι ζωές μας όπως τις γνωρίζαμε δεν υπάρχουν πια». Ήταν κάτι που θα έπρεπε να αποφευχθεί και δεν αποφεύχθηκε. Και σ’ αυτό η ευθύνη πραγματικά είναι τόσο συλλογική, όσο και απολύτως ατομική, αφού ο καθένας αφέθηκε στην παράλυση που προκαλεί ο φόβος. Μια παράλυση που μεθοδικά επιβλήθηκε από τα πάνω με τη μεγίστη δυνατή εργαλειοποίηση του πανδημικού φαινομένου από τις παμπόνηρες, αλλά και συνάμα ηλίθιες, πάσης φύσης εξουσίες.
Εξετάζοντας με μεγάλη προσοχή το φαινόμενο από την πρώτη στιγμή που αυτό παρουσιάστηκε, ο Πέτρος Αργυρίου, δίνει μια πιστότατη ιστορική περιγραφή της εξέλιξης της πανδημίας μέχρι και την έναρξη του «δεύτερου κύματος» αυτής στις αρχές Οκτωβρίου, όπου ολοκληρώθηκε η συγγραφή του βιβλίου. Όμως, δεν μένει απλά στην περιγραφή και στην επιφανειακή ερμηνεία του συνολικού φαινομένου και των επιπτώσεών του. Αλλά, προσπαθεί, με έναν απλό και κατανοητό τρόπο, χωρίς εκπτώσεις στην επιστημονική πλευρά των ζητημάτων, να δώσει πειστικές και επιστημονικά τεκμηριωμένες απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που ετέθησαν και που αφορούν:
1. Στην πραγματική εικόνα της πανδημίας.
2. Στην πραγματική θνητότητά της.
3. Στη μεταδοτικότητα του ιού.
4. Στις πληθυσμιακές ομάδες που απειλούνται.
5. Στις αντίστοιχες ομάδες που ωφελούνται.
6. Τι συμβαίνει και πόσο απειλούνται τα παιδιά.
7. Στο πόσο απροστάτευτοι απέναντι στον νέο κορωναϊό είμαστε.
Σκιαγραφώντας τις εναλλακτικές απαντά και σε μια μεγαλύτερη ακόμη γκάμα καίριων θεμάτων σχετικά με την πανδημία, που θα αφήσουν έκπληκτο τον αναγνώστη για την πληρότητα και την ακρίβεια των παρουσιαζόμενων στοιχείων. Μια πληρότητα και ακρίβεια που σπανίζει ακόμη και στις πιο αξιόπιστες επιστημονικές έρευνες και αναλύσεις. Είναι ένα βιβλίο που ίσως χωρίς ο ίδιος ο συγγραφέας να το επιδιώκει, δεν απευθύνεται απλά στο ευρύτερο κοινό, αλλά αποτελεί ένα πολύ χρήσιμο εγχειρίδιο για κάθε εμπλεκόμενο με το φαινόμενο της πανδημίας ειδικό επιστήμονα.
Η σε βάθος ερευνητική ματιά και η συγγραφική δεινότητα του συγγραφέα, αναδύει από το βυθό της επίσημης ορθοπολιτικής αφήγησης και φέρνει στην επιφάνεια και σε κοινή θέα καταστάσεις και γεγονότα, εν πολλοίς άγνωστα για το ευρύ κοινό. Δίνοντας πληθώρα πληροφοριών σχετικά με τα λάθη, τις πλημμέλειες και τις παραλήψεις που έγιναν στην διαχείριση του ιού Sars-cov-2 και της νόσου covid-19 που αυτός προκαλεί, αποδίδει την πραγματική διάσταση των γεγονότων και των συνεπειών τους. Λάθη είτε από αμέλεια, είτε από άγνοια μπροστά στο «νέο» αόρατο εχθρό. Λάθη, παραλήψεις και πλημμέλειες οι οποίες μπροστά στις εκατόμβες των νεκρών, δεν είναι υπερβολή να πούμε, ότι αποτελούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Εγκληματικά λάθη, αλλά και συνάμα πρακτικές υποταγμένες στις σκοπιμότητες της πολιτικής και του κέρδους, που ακόμα και τώρα συνεχίζουν και μάλιστα με ολοένα και μεγαλύτερη ένταση προκειμένου να καθυποταχθούν οριστικά οι λαοί στα επέκεινα της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, των επικοινωνιών, των big data, της ρομποτικής και της τεχνητής νοημοσύνης.
Ξεκινώντας από την παρατήρηση ότι αυτό που ζούμε «είναι η πρώτη ζωντανή μετάδοση πανδημίας στην ιστορία της ανθρωπότητας», όπως η ζωντανή μετάδοση πολέμου κατά το παρελθόν από τις τηλεοπτικές οθόνες, ξετυλίγεται το «κουβάρι» αυτού του ανηλεούς πολέμου που ξέσπασε εναντίον των κοινωνιών και των ίδιων των ζωών μας.
Μέσα από τον μύθο του «Μεγάλου Φόβου» και τον στόχο της δημιουργίας μαζικής υστερίας από τα μήντια, δίνει την επιστημονική ορολογία και το πανδημικό newspeak, της πανδημικής νεολαλιάς δηλαδή, όπως την αποκαλεί, ως κομβικό όρο της «Νέας Κανονικότητας».
Προχωρά σύντομα σε μια ιστορική αναδρομή των πανδημιών που ταλαιπώρησαν την ανθρωπότητα, για να φτάσει να εξηγεί πως σκαλί το σκαλί και βήμα το βήμα, και χωρίς οι κοινωνίες να το αντιλαμβάνονται, δομήθηκε η δυστοπία που σήμερα ζούμε με αφορμή τον covid-19 και ο «μεγάλος φόβος» που σκέπασε την οικουμένη.
Ενώ γρήγορα μπαίνει στα βαθιά νερά του χρονικού της παρούσας πανδημίας από το ξέσπασμά της μέχρι τις αρχές του Οκτώβρη που ολοκληρώθηκε η συγγραφή του βιβλίου, κάνοντας «μακροβούτι», όπως λέει στα νούμερα και τις στατιστικές. Την έρευνα και τα πιο εξειδικευμένα θέματα από τη χρήση των τεστ, έως τη λειτουργία του ανοσοποιητικού και την απόκτηση ανοσίας. Με τις εξελίξεις που ακολούθησαν και ακολουθούν να έρχονται να επιβεβαιώσουν, πολλές φορές και με τραγικό τρόπο, τον συγγραφέα.
Αλλά ας μείνουμε προς το παρόν εδώ. Ο αναγνώστης, έχει πολλά να διαβάσει, να αναρωτηθεί, να μάθει. Να μπορεί να ξεχωρίζει το ψεύδος από την αλήθεια. Τη συνωμοσιολογία από τα πραγματικά γεγονότα. Να ξεδιαλύνει έννοιες και να κατανοήσει τρόπους και διαδικασίες.
Κι όλα αυτά με έναν απλό ρέοντα γραπτό λόγο, που επιτρέπει την ανάγνωση πραγματικά γρήγορα, εύκολα και -γιατί όχι;- ευχάριστα. Κυριολεκτικά με μια ανάσα.
Μια ανάσα που επ’ ουδενί πρέπει να αφήσουμε να μας την στερήσουν. Κι όπως λέει κάποιος άλλος φίλος, σε αυτό το τόσο επίκαιρο σπουδαίο βιβλίο, όλοι «θα βρουν μια ηλιαχτίδα μέσα στη σκοτεινιά που νιώθουν»!
Καλή ανάγνωση!
https://www.hereticalideas.gr/2020/12/ta-xronika-tou-megalou-fovou-kritiki-matia.html



Αφήστε ένα σχόλιο